Według roczników statystycznych z ostatnich lat w Polsce jest 600 tysięcy koni, z czego 60% stanowią konie zimnokrwiste. Pod względem utrzymywania koni Polska należy do czołówki krajów europejskich. Podobna liczba tych zwierząt znajduje się w Niemczech i Rumuni a o połowę mniejsza we Francji, we Włoszech i w Hiszpanii. ...

W 1817 r. założono pierwszą w Polsce – Państwową Stadninę Koni w Janowie Podlaskim. Powstała ona po kongresie wiedeńskim na wniosek Rady Administracyjnej Królestwa Kongresowego Polski za zgodą cara Aleksandra I. Nadzór nad jej działalnością sprawował zarząd stadnin państwowych w Petersburgu. W Janowie Podlaskim hodowano konie czystej krwi arabskiej i półkrwi angloarabskiej. Już w XIX wieku sprzedawano je do różnych ...

Pierwsze wzmianki dotyczące hodowli i szkolenia koni w Europie pochodzą z czasów Filipa II, króla Hiszpanii (1527-1598), który ufundował „Królewską Stadninę Zamkową”, założoną w 1571 r. w Cordobie. Tu corocznie odbywała się selekcja ogierów pozostawianych do dalszej hodowli. Selekcjonowano takie cechy, jak chód i charakter koni, aby uzyskać okazy podobne do obecnie żyjących koni andaluzyjskich. ...

W kulturach ludowych całej Europy koń miał wyjątkową pozycję. Był symbolem dobrych plonów, oraz powodzenia w hodowli i handlu. Człowiek opiewał konia w podaniach, legendach, baśniach i pieśniach. Jego postać utrwalano w rzeźbie, malarstwie i literaturze. ...

Pierwszy znany przodek konia (Equus) żył prawdopodobnie w epoce eocenu przeszło 50 milionów lat temu. Było to zwierzę o niskiej budowie ciała nazwane przez naukowców Eohippusem – Koniem Świtu. Eohippus osiągał około 35 cm wysokości w kłębie, a jego waga nie przekraczała 5,5 kg. Miał czteropalczaste kończyny przednie i trójpalczaste kończyny tylne, obie pary zakończone grubym rogiem. Wywodził się od ...

Deficyt biomasy można znacznie ograniczyć poprzez zmianę podejścia do tradycyjnych gatunków uprawnych. Oprócz plonu głównego mogą one być również wykorzystywane dla celów energetycznych. Niewątpliwą korzyścią jest to, że w celu pozyskania biomasy nie trzeba ponosić dodatkowych kosztów związanych z założeniem nowej plantacji, a do zbioru można wykorzystać tradycyjne maszyny i urządzenia rolnicze. ...

Miskant olbrzymi (Miscanthus x giganteus) jest jednym z najbardziej obiecujących gatunków traw wieloletnich pod względem możliwości uprawy na cele energetyczne. Pomimo, że nie jest to roślina z naszej strefy klimatycznej, to wieloletnie prace prowadzone zarówno w Europie Zachodniej jak i w Polsce potwierdziły jej duże zdolności plonotwórcze i pozytywny wpływ na środowisko w warunkach klimatu umiarkowanego. ...

Topinambur (słonecznik bulwiasty) Helianthus tuberosus L. – to bylina pochodząca z Ameryki Północnej, blisko spokrewniona ze słonecznikiem zwyczajnym. Łodygi o średnicy 3 cm, dorastają do 2-4 m wysokości. Wytwarza podziemne rozłogi, na końcach których powstają bulwy, podobnie jak u ziemniaka. ...

Określenie to odnosi się do plantacji drzewa twardego, rosnącego szybko w początkowej fazie wzrostu oraz mogącego rozmnażać się przez sadzonki oraz pędy. Zbiór biomasy odbywa się w kilkuletnich cyklach. ...

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników; ...

Pod pojęciem roślin energetycznych rozumie się takie rośliny, które uzyskują duże przyrosty biomasy w relatywnie krótkim okresie czasu. Tendencje rozwoju energetyki obserwowane na przełomie wieków pozwalają na postawienie tezy, iż konwencjonalne źródła energii przyczyniają się do w dużym stopniu do degradacji środowiska przyrodniczego i dlatego konieczna jest zmiana systemów wytwarzania energii i odstąpienie od surowców kopalnych na rzecz odnawialnych. ...

Załamanie się rynku wełny w krajach Europy Wschodniej i środkowej w latach osiemdziesiątych pociągnęło za sobą spadek pogłowia i produkcji owczarskiej w Europie o 15-40%. W polskim owczarstwie zjawisko to wystąpiło w sposób drastyczny – spadek osiągnął 90%. Stworzyło to zagrożenie egzystencji tego gatunku. ...

Przez wieki hodowla owiec podlegała wielu przemianom, które zależne były głównie od sytuacji polityczno-gospodarczej kraju. Hodowla owiec w Polsce przeżywała okresy rozkwitu jak i upadku. Rozwój owczarstwa związany był ściśle z zapotrzebowaniem ludności na wełnę oraz żywność, ale też na nawóz gospodarczy. ...

Barwna owca górska – to rasa owiec o wszechstronnej użytkowości. Masa ciała do 70 kg; rocznie do 4 kg wełny i do 50 kg mleka. Jest rodzimą odmianą starej, prymitywnej i licznej grupy rasowej “cakiel”, od stuleci hodowanej na terenie Karpat Południowych. ...

Polskie owce nizinne typu corriedale – to rasa owiec mięsno-wełnistych; do 6,5 kg wełny rocznie. Zostały wytworzone w Polsce w latach pięćdziesiątych XX w. Wzorcem wyjściowym były, zgodnie z ówczesnym trendem w owczarstwie polskim, owce o kombinowanym kierunku użytkowania: wełnisto-mięsnym, hodowanym na Farmie Corriedale w Nowej Zelandii. ...